دفع ظلم از سادات واجب است

پيغمبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمّه‏ى اطهار عليهم‏السلام بسيار سفارش به دفع ظلم از ذريّه‏ى پيغمبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله نموده و آن را از واجبات اسلامى دانسته‏اند.

در كتاب «من لايحضره الفقيه» باب رسم الوصيّه نقل كرده كه حضرت على عليه‏السلام فرمود:

«من به تو اى «حسن» و تمام فرزندانم و كسى كه از مؤمنين اين وصيّتنامه به دستش مى‏رسد، توصيّه مى‏كنم اوّل، به تقوى» (و بعد از چند جمله مى‏فرمايد):

«اللّه اللّه فى ذريّة نبيّكم و لا يظلمنّ بين اظهركم و بين ظهرانيكم انتم تقدرون على الدفع عنهم».

خدا خدا، درباره‏ى ذريّه‏ى پيغمبرتان، مبادا كسى بر آنها كوچكترين ظلمى در مقابل شما بكند و شما بتوانيد از آنها دفاع كنيد و نكنيد.»(۱) 

۱ــ كافى جلد 7 صفحه‏ى 52، من لايحضره الفقيه جلد 4 صفحه‏ى 141، تهذيب جلد 9 صفحه‏ى 177.

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم هذا ما اوصى به على بن ابى‏طالب اوصى انه يشهد ان لااله الاّ اللّه وحده لا شريك له و انّ محمّد عبده و رسوله ارسله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدّين كله و لو كره المشركون الى ان قال اللّه اللّه فى ذريّة نبيّكم فلايظمن بحضرتكم و بين ظهرانيكم و انتم تقدرون على الدفع عنهم.

 

روزى من اين مطلب را در يك مجمع علمى عنوان كردم و استنباط خودم را هم به عرض دانشمندان رساندم و گفتم: از اين حديث استفاده مى‏شود كه يكى از واجبات مهمّ اسلامى دفع ظلم از ذريّه‏ى رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏باشد و اين از خصائص سادات است.

يكى از دانشمندان كه در جلسه حاضر بود گفت: در احاديث اسلامى آمده كه اگر مسلمان ببيند كه بر مسلمان ديگرى ظلم مى‏شود، (طبق روايات زيادى) بايد از آن مظلوم دفاع كند. چنانكه حضرت على بن ابى‏طالب عليه‏السلام در همان وصيّتنامه‏اش مى‏فرمايد:

«كونا للظّالم خصما و للمظلوم عونا».

عليه ظالم خصم باشيد و از براى مظلوم كمك باشيد.(۲)

 ۲ــ نهج البلاغه-  بحارالانوار جلد 42 صفحه‏ى 256.

 

بنابراين، سفارشى كه از قول حضرت على عليه‏السلام در خصوص سادات نقل كرديد، امتيازى براى آنها نيست، زيرا همان طور كه بايد جلوى ظلم به ديگران را گرفت، همان گونه نيز بايد نگذاشت به سادات ظلم شود، بنابراين، فرق و امتيازى بين آنها نيست.

من گفتم: شما مى‏دانيد كه اگر كسى را در كمك و دفع ظلم از او يك مرتبه در ضمن همه‏ى مردم سفارش كنند و يك مرتبه‏ى ديگر خصوصى و مستقلّ و جداگانه سفارشش را بنمايند، اين شخص از اولويّت خاصّى برخوردار است.

بنابراين، چون سادات يك مرتبه ضمن ساير مردم سفارش شده‏اند و يك مرتبه هم با اين روايات كه نمونه‏اش را از قول حضرت على بن ابيطالب عليه‏السلام نقل كرديم، سفارش گرديده‏اند، اولويّت خاصّى دارند.

لذا مى‏گوئيم آنچه مايه‏ى امتياز و فضيلت مى‏باشد اين است كه علاوه بر تأكيدى كه در خود وصيّتنامه‏ى حضرت على بن ابيطالب عليه‏السلام وجود دارد، سفارش خصوصى هم براى سادات شده است، زيرا اوّلاً در خود وصيّتنامه، با كلمه‏ى «اللّه اللّه» سفارش را تأكيد كرده و ثانيا با نون تأكيد ثقيله در كلمه‏ى «فلايظلمنّ» كه معنايش اين است كه هرگز و حتما نگذاريد به آنها ظلم شود، آن را محكم كرده است.

علاوه‏ى بر اينها معمولاً در وصيّتنامه‏ى بزرگان (آن هم شخصى مانند حضرت على بن ابيطالب عليه‏السلام ) مسائل مهم ذكر مى‏شود و لذا چون اين موضوع در ضمن آخرين وصيّتنامه‏ى آن حضرت ذكر شده از اهميّت فوق‏العاده‏اى برخوردار است.

 کتابخانه شخصی آیت الله ابطحی (مدظله العالی)