کوشش کنید در این ماه تنها به عزاداری و گریه کردن اکتفا نکنید

 

کوشش کنید در این ماه تنها به عزاداری و گریه کردن اکتفا نکنید در عین حال یک انسان بیدار و کسی که از خواب غفلت بیدار شده به این اندازه استفاده از ماه محرم اکتفا نمی کند لحظه به لحظه باید بنشینید از درسهایی که مکتب عاشورا برای شما گفته و تعلیم داده استفاده کنید.

 

 کوشش کنید تا روز عاشورا  آنچنان خودتان را بسازید که اگر کربلا بودید و اگر کربلایی تشکیل شد و اگر امامتان را انشاالله ظهورش را مشاهده کردید بتوانید مانند اصحاب ابی عبدالله الحسین با استقامت باشید. 

در این ایام تمام توجه تان را به درسهایی که امام حسین علیه السلام  به اصحابش داد و اصحابش به ما میدهند انشاالله تعلیم بگیریم و خود را بسازیم و آنچنان  استقامتی داشته باشیم که هم صبر کنیم و هم ببخشیم . تا عزم امور را داشته باشیم. 

 از صفات حمیده ی انسان که حتما در راه رسیدن به کمالات لازم است صبر است-: صبر به معنای بردبار بودن در راه رسیدن به هدف،  صبر به معنای این است که اگر یک انسان هدفی را تعقیب خواست بکند از مشکلات و ناراحتیهایش رنجیده نشود.

  امام حسین علیه السلام  می فرماید کسی که این دو چیز را ندارد حیات و زندگی ندارد  دو چیز حیات است کل زندگی است به دو مطلب خلاصه می شود و آن دو چیز یکی جهاد است ، جهاد به معنای کوشش به معنای فعالیت و  یکی عقیده است دلبستگی ، پابند بودن، معتقد بودن ، شما اگر در زندگی مادی و معنوی تان این دو چیز را داشته باشید موفق خواهید بود پس  اول کاری که می کنید در هر کاری که می خواهید انجام بدهید اولین کار معتقد به آن کار باشید.

 حضرت سیدالشهدا ارواحنافداه بر اساس صبر کشته شد یعنی بر اساس تحمل مشقات ، برای رسیدن به هدف برای تحمل ناراحتیها، چه ناراحتی از این بالاتر؟ که زن و فرزندش اسیر شوند طفل شیر خوارش در مقابل چشمانش هدف تیر قرار گیرد و این همه ناراحتی براش به وجود بیاد در عین حال دیدند در روز عاشورا هر چه بلا شدیدتر می شد و هر چه فشار بیشتر می شد حضرت ابی عبدالله الحسین خوشحال تر و برافروخته تر و سر حالتر می شد ، برای اینکه موفقیت را می دید ، امر الهی را داشت انجام میداد ، چرا ؟ برای اینکه امام است امام یعنی چه ؟ یعنی مقتدای مردم ، مقتدای مردم یعنی چه ؟ یعنی بشریت اگر می خواهند به   مقصدهای مختلفی که دارند هر مقصدی که باشد اگر می خواهند برسند دو چیز را باید  رعایت کنند :( یکی تحمل مشقات ، یکی هم گذشت و عفو و شرح صدر)

 افرادی که گذشت ندارند شرح صدر ندارند اگر کسی شما را عصبانی کرد و شما عصبانی شدید بدتان  آمد و عکس العمل نشان دادید این معناش چیه؟  معناش اینه که این ظرف شما زود پر شد و سرریز کرد معناش اینه که شما را با یک کلمه حرف ، با یک فحش و مسئله جزیی، از کوره درتان  کرد ، باید گذشت داشته باشید اگر می خواهید والبته یکی از شرایط یاران امام زمان این است که باید بخشش داشته باشید ، مهربان باشید، با محبت باشید  ودر مقابل  کفار و کسانی که نسبت به دبن و مسلک و هدف شما بدبین هستند باید غضب داشته باشید .

صبر و گذشت را فراموش نکنید اصحاب سیدالشهدا این چنین بودند .

                                                                      " از فرمایشات حضرت آیت الله سید حسن ابطحی دام ظله العالی"

میلاد امام رضا علیه السلام- شفای واقعی

   به نام خدا

 گاه گاهی به نگاهی  دل  ما  را دریاب

                                                                جان به لب آمده از درد خدا را دریاب

                به امیدی به سر کوی تو روی آوردیم

                                                                 شهریارا به در خویش  گدارا  دریاب

 

میلاد امام رضا علیه السلام را خدمت امام عصر ارواحنافداه و تمامی دوستداران آن حضرت تبریک عرض می نمایم.

به امید فرا رسیدن عید واقعی« اللهم عجل لولیک الفرج»

 ........................................

شفای واقعی(۱) :

 

استاد بزرگوارم می فرمود: یکی از علمای بروجرد به مشهد آمده بود ایشان کور بود، سرطان هم داشت ، من عرض کردم انشاالله حضرت شفایتان بدهد .

گفت : « آقا دعا کن علی بن موسی الرضا علیه السلام روحم را شفا دهد  مگر من میخواهم با این بدنم چند سال عمر کنم !!! این روح من است که تا ابد هست ، این روح هست که مهم است.»

 ....................................

۱- منبع: خورشید مکه شماره۲۴

........................................

میلاد امام رضا علیه السلام را خدمت امام عصر ارواحنافداه و تمامی دوستداران آن حضرت تبریک عرض می نمایم.

به امید فرا رسیدن عید واقی « اللهم عجل لولیک الفرج"

ميلاد مسعود حضرت بقيةاللّه (ارواحنافداه)

 بسم الله الرحمن الرحیم

«وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمْ الْوَارِثِينَ (5) وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِي فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا كَانُوا يَحْذَرُونَ »

(6) القصص/5-6

 

 

 

ميلاد مسعود پربركت حضرت بقيةاللّه (ارواحنافداه) به همه ي شما دوستان عزيز و ياران آن حضرت تبريك عرض مي كنم. اميدواريم زير سايه ي آن حضرت در هر زماني كه هستيم از همه ي آفات و آهات و مشكلاتي كه موجود است و خطراتي كه متوجّه شيعيانِ متعرضين به حضرت بقيةاللّه مي رسد محفوظ باشيم و زير سايه ي آن حضرت به همه ي وظائفمان موفق گرديم.

پس دست روی آسمان بلند می کنیم و می گوییم: اللهم عجل لولیک الفرج

پروردگارا به آبروي ولي عصر(ارواحنافداه) فرج آن حضرت را برسان. همه ي ما را از ياران خوب آن حضرت قرار بده. قلب مقدسش را از ما راضي بفرما. معرفت كامل آن حضرت را به ما عنایت کن.

آمین یا رب العالمین

او را فراموش کرده ایم

ما امروز هرچه گریه کنیم ، او را فراموش کرده ایم  ، به خدا قسم او را فراموش کرده ایم . مگر می شود چنین گوهر گرانبهایی در بین ما باشد و ما این طور از او یاد کنیم ؛ جایی که امام صادق علیه السلام  می فرماید اگر زمان او را درک می کردم تمام عمر خدمتگزارش بودم و حالا ما زمان او را درک کرده ایم با او چه کنیم ؟

خاک بر سر ما که وقتی می خواهیم مجلس را خاتمه بدهیم می گوییم و عجل فی فرج مولانا... ، آن وقت انتظار داریم آقا را هم ببینیم ، من به یک منبری گفتم :

« شما اسم امام زمان علیه السلام را نبردید» گفت :

«  فراموش کردم »

 گفتم : « عذر بدتر از گناه »

متاسفانه ماها خیلی آقا را فراموش کرده ایم . نان او را می خوریم نه فقط ما بلکه تمام جهان روزی او را می خورند ، اما به قدری او را فراموش کرده ایم که حضرت بفرمایند :« اگر به اندازه ی مالی که گم کرده اید و به دنبالش می گردید به سراغ من می آمدید ... » من خجالت می کشم بگویم حضرت دقیقا چه فرموده اند که اگر چه چیز را گم می کردید و دنبالش می گشتید ، یقینا آن قدر به آن حضرت کم توجهیم که حتی به اندازه ی چیزی کم ارزش به فکر این گوهر گرانبها و آب حیات نیستیم .

یا صاحب الزمان آقا جان تا به کی سرگشته کوی تو باشیم ،« الی متی احار فیک یا مولای و الی متی » . به خدا قسم این مطلب را روی تحقیق می گویم که اگر تمام انبیاء و اولیاء ( غیر از چهارده معصوم) را یک جا جمع کنند و آنها را به صورت یک شخص قرار دهند ، نمی توانند لایق خدمت گذاری آقا باشد ، لیاقت ذاتی ندارد ، حتی حضرت عیسی علی نبینا و آله و علیه السلام حدود دو هزار سال است منتظر مانده ، در آسمان چهارم انتظار می کشد به امید اینکه دو رکعت نماز پشت سر آقا بخواند.

 

باید روز ظهور را نزدیک بدانیم

باید روز ظهور را نزدیک بدانیم

 

الآن این فکر شیطانی بر ما – بر عموم  فضای جامعه ، نه افراد خاصی که بیدار هستند – حکومت می کند و کار خود را هم پیش برده ، و مردم به همه چیز توجه دارند ، الا به این مسئله ، زیرا تصور نمی کنند روزظهور را ببینند و من مکرر این نکته را در سخنانم تذکر داده ام که ما دو چیز داریم یکی یقینی و یکی احتمالی. آن مطلب یقینی اینکه امام زمان علیه السلام وجود دارد و امام زمان ما است اما ناشناس – و به اصطلاح غایب – زندگی می کنند و دوم اینکه احتمال دارد در زمان ظهور بفرمایند و به خاطر همین احتمال که احتمال آن بسیار قوی هم است باید آماده ظهور باشیم و آن فکر شیطانی را از خود دور کنیم ظهور را دورنبینیم ؛ زیرا خاندان رسالت علیهم السلام روز ظهور را طبق این آیه شریفه : « إنّهُم یَرَونَهُ بَعیداًَوَنَراهُ قَریباًِ» نزدیک می بینید.

 این ها از همان موقع که رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم مبعوث شدند و شیاطین از آسمان و استراق سمع ممنوع شدند ، در کنار پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم بودند ، که اولین آن ها علی ابن ابی طالب علیه السلام و سپس فرزندان آن حضرت و حضرت فاطمه زهرا علیها السلام هستند که همگی تلاش می کردند زمینه تشکیل حکومت اهل بیت علیهم السلام را فراهم کنند ، ورهبری مبارزات آن در دست ائمه اطهار علیهم السلام بود مانند قیام حضرت زید بن علی بن الحسین علیه السلام و امثال آن بزرگوار که امام هشتم علیه السلام فرمود اگر زید بن علی بن الحسین علیه السلام موفق می شد و بر بنی امیه غلبه می کرد ، حکومت را به ما معصومین علیهم السلام تحویل می داد ، حتی بعضی از فرزندان فاطمه زهرا علیها السلام بدون اینکه متوجه این هدف باشند ، فقط به خاطر مبارزه با ظلم ، حرکتی می کردند ؛ مثل زیدالنار که با بنی العباس وآله مبارزه می کرد و خانه های آن ها را به آتش می کشید و همه ی این ها در جهت برانداختن ظلم و زمینه سازی برای ظهور امام عصر ارواحنا فداه انجام می شد. به هر حال آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم از همان اول تلاش می کردند حکومت به دست معصومین بیفتد و سپس آخرین معصوم ، این حکومت را جهانی کند و وعده مسلم خدا را تحقق ببخشد و این به خاطر آن بود که آنان ظهور را دور نمی دیدند ، بلکه تلاش می کردند تا ظلم ریشه کن شود و حق حاکم شود اما چون مردم آن زمان قدرت فهم این مسایل را نداشتند و دوست را از دشمن جدا نمی کردند ، برایشان این مسئله مهم نبود و لذا آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم  از طرف طاغوت ها ضعیف شمرده شدند و بی یار یاور شدند و تا امروز هم چنین بوده ؛ اما پس از این چه خواهد شد ؟ آیا زمان ما با آن زمان تفاوتی کرده است؟

موانع ظهور حضرت بقية الله ارواحنافداه را برطرف كنيد

 

قسمتی از فرمایشات و مطالب ارزنده استاد محترم سید حسن ابطحی مد ظله العالی

 

ياري امام زمان در چست ؟

 

 يك جمله اي را هم به دوستان بگويم كه یاری امام زمان در چست ؟ آيا اين است كه  معمولا ما فكر مي كنيم كه وقتي آقا ظهور بفرمايند شمشيري به دست بگيريم و جلوي آن حضرت دشمن را بكشيم ؟ اين يك كاري است كه وقتي ظهور بشود انجام خواهد شد و مسئله ي جنگ  ، چيز زياد مهمي نيست و آن حضرت با سلاحي كه دارند و تدابيري كه دارند زود حل مي شود و كار حضرت بر زمين نمی ماند و پيش مي رود ، آنچه مهم است قبل از ظهور است .

 چيزي كه خيلي به ذهنم خطور مي كرد براي دوستان كه شايد وظيفه ام باشد بگويم اين بود كه : « یاری امام زمان عليه السلام چيزي است كه الان كمك به آن حضرت باشد ». يعني الان بايد كاري كرد كه شيعيان آن حضرت در زمان غيبت طوري تربيت بشوند كه افكارشان با افكار حضرت بقية الله ارواحنافداه مطابقت داشته باشد و در صراط مستقيم دین باشند و امام عصر ارواحنافداه آنها را هم راه و هم فكر خودشان ببينند نه آنكه افكار و اعمالشان نشان دهد كه خيلي با آن بزرگوار همراه نيستند و فقط شعار مي دهند .

در روايات دارد كه شيعيان حقيقي اهل بيت عليهم السلام مسئولين و كارگزاران حكومت حضرت ولي عصر عليه السلام خواهند بود شيعياني كه اعمال و افكار و اخلاقشان در صراط مستقيم دین و امام زمان عليه السلام باشد.

شما نمی دانيد از روزي كه علي بن ابي طالب عليه السلام  را خانه نشين كردند چقدر اين اتوبان و شاهراه صراط مستقيم دین ، آسيب ديده و نگذاشته اند جاده ، صاف و بدون دست انداز و سالم باقي بماند .مرتب آمدند

و با افكار و سليقه هاي خودشان به راه راست و مستقيم تجاوز كردند . حتي گاهي مثل اتوباني كه حفره اي ايجاد شده و بايد از راه فرعي رفت و دوباره به جاده برگشت كه متاسفانه  ما شيعيان چنين شده ايم و افكارمان با حفره ها آسيب ديده و آن طور كه بايد در صراط مستقيم نيستيم .

بسياري از احكام و مسائل دین هست كه ما اگر عملا با آنها مواجه بشويم  در برابرش مقاومت مي كنيم و تسليم نم شويم وبا هزار بهانه و توجيه و دليل من درآوردي افكار ناقص خودمان را پياده مي كنيم نه آن چيزي كه دین گفته است كه اگر من بخواهم مثال بزنم شايد به خيلي ها بر خورد كند و ناراحت شوند چون خيلي جاها هست كه طبق سليقه و فكر خودشان زندگي مي كنند نه آن طور كه امام زمان عليه السلام مي خواهند و دوست دارند .

 

 موانع ظهور حضرت بقية الله ارواحنافداه را برطرف كنيد

 

 من به مناسبت روزهايي كه در پيش داريد ، يكي از انحرافات را متذكر مي شوم تا دوستان امام زمان عليه السلام به ديگران اين حقايق را متذكر شوند و آن مسئله ي خرافاتي است كه در دین وارد كرده اند.

دشمن بشر كه يكي شيطان است و يكي نفس جاهل خود انسان ، در سر راه حركت بشر به سوي حق و صراط مستقيم ، موانع بزرگي ايجاد كرده اند كه گاهي به خاطر برخورد با اين موانع ، ائمه عليهم السلام به شيعيانشان تعليم داده اند كه حتما بايد تقيه كنيد و در همه جا ، با اين موانع درگير نشويد بلكه مثل جاده اي كه قطع شده و از كنار آن راه مختصر خاكي باز كرده اند ، از راه كنار گذر برويد .

شما نگران اين جسارتهايي كه به پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله در مطبوعات غرب كردند نباشيد ، اينها بر عكس ، ضررش به خود آنها برمي گردد و خداوند از پيغمبرش هم به وسيله مومنين و هم به طور مستقل دفاع مي كند ، بيشتر نگراني شما از اين باشد كه ببند افکارشان با آنچه دین به شما گفته تطبیق نمي كند

 استعمارگران اول زبان عربي كه زبان خداست را از ما گرفتند تا با دينمان بيگانه شويم كه متاسفانه خيلي بيگانه شده ايم

 مثلا يك نمونه اش اين است  كه خداوند عالم كلام خودش را به زبان عربي براي بشر فرستاده تا كلام رسمي و زبان بين المللي  مردم باشد و مردم جهان با كلام  خدا و حقايق دین آشنا شوند و علوم آسماني به وسيله اين زبان روان و گويا مثل آب حيات بخش كه درب باغ جاري مي شود و درختان را زنده كند اما سياستمداران بزرگ جبهه كفر و نفاق اين را بر عكس كردند و هر زباني را در دنيا پروبال دادند جز زبان عربي و بيشتر زبان انگليسي را ترويج كردند چون استعمار انگليس مي خواست بر دنيا مسلط باشد لذا زبان دنيا را عوض كردند.

 حالا ما از آنها توقعي نداريم ، اما از خودمان گله داريم كه چرا ما كه خودمان را پيرو قرآن و اهل بيت عليهم السلام مي دانيم و اين چنين هستيم و آن قدر شيفته و فريفته زبان انگليسي هستيم كه وقتي مي گويند زبان مي خوانيم و هيچ اسمي نبريم كه چه زباني ، يقينا منظور زبان انگليسي است ، چرا ؟، چون اين زبان برايمان مهم شده و زبان قرآن اهميتي ندارد و جوانان ما با زبان قرآن اصلا آشنا نيستند و نتيجه اش اين مي شود كه مي بينيم با معارف دین و قرآن بيگانه اند و طبعا جواني كه داراي جنب و جوش و فعاليت است وقتي فعاليتش هدايت نشود ، همين مراسم خرافي مثل چهارشنبه سوري و بدبختي هاي ايام نوروز و سيزده بدر و امثال به وجود مي آيد.

 

 ريشه انحرافات ما ، محور قرار دادن افكار بشري ، و بي توجهي به معارف اهل بيت عليهم السلام است

 

نمونه اي ديگري از انحرافات فكري ما ، كه تاثير زيادي در تاخير امر ظهور حضرت بقية الله ارواحنافداه گذاشته بي توجهي به قرآن و اهل بيت عليهم السلام و در مقابل توجه به فلاسفه و دانشمندان بشري است كه تا مثلا گفته مي شود اين جمله را سقراط  يا افلاطون يا فلان دانشمند ديگر ،‌خصوصا اگر يك اسم خارجي داشته باشد چشمها خيره و دهان ها باز مي ماند كه عجب مطالب علمي است و هر طور هست آن حرف را علم و دانش مي دانيم و باورمان مي آيد ، اما اگر گفتيم قرآن  به صراحت  اين مطلب را بيان كرده يا امام صادق و امام باقر عليهما السلام اين مطلب را گفته اند ، زياد باورمان نمي آيد و حتي  آن قدر دينمان براي ما بي ارزش شده كه در نظر بسياري از ما – كه فقط اسم مسلمان بر ما گذاشته شده – بين خرافات و علم قرار گرفته است يعني اگر گفتيم علم چنين مي گويد ،‌فورا ذهنمان مي رود  به علوم مادي كه بسياري از اين علوم فرضيات است نه علوم واقعي و هيچ وقت با گفتن كلمه ي علم ، ذهنمان سراغ آيات قرآن و كلمات ائمه اطهار عليهم السلام نمي رود.

 اين مصيبت از بالاترين مصيبتها براي اسلام است كه قرآن و روايات اهل بيت عليهم السلام را كه منبع علوم واقعي براي بشر هستند و هر چه علم در جهان يافت مي شود از اين منبع سرچشمه گرفته است را يا مساوي ، يا العياذ باالله پايين تر از علوم دانشمندان تصور كنيم كه وقتي گفته مي شود علم ، ذهنمان سراغ علوم مادي دانشمندان  بشري مي رود و اگر بخواهيم كلام قرآن و روايات را از لحاظ علمي بحث كنيم بايد بياييم به اين علوم ظاهري و مادي ارتباط بدهيم ، آيا اين مصيبت عظمي نيست.؟

من براي شما ثابت مي كنم كه اين مصيبت ، مصيبت واقعي است كه كشته شدن ائمه اطهار عليهم السلام  و غيبت امام زمان عليه السلام از آثار اين مصيبت است چون وقتي ما آن ارزش لازم را به قرآن و اهل بيت عليهم السلام و كلماتشان نداديم ، از جان و دل هم براي حفظ آنها سرمايه گذاري نمي كنيم و آنها را در برابر دشمنان تنها مي گذاريم وغربت قرآن و امام زمان عليه السلام از همين جا به وجود مي آيد و حتي خداي تعالي از زبان رسول اكرم صلي الله عليه و آله اين شكايت را از امت مسلمانان بيان مي كند كه : « وَ قَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ اِنَّ قَوْمِي اتّخَذوا هَذَا القُرْآنَ مَهْجُوراً» (فرقان 30 ) « و رسول ما عرضه داشت ؛ خدايا قوم من ، اين قرآن را به حال خود رها كردند.»

نتيجه ي اين بي اهميتي به قرآن و رها كردن آن و به سراغ ديگران رفتن و به ديگران اهميت دادن و علم را در جاي ديگر جستجو كردن همين مصائبي است كه از اول تا به حال در اسلام به وجود آمده و ما امروز بر سر سفره اي نشسته ايم كه ديگران براي ما غذاي علمي مي گذارند و معلوم است كه حال و روزمان با اين علوم چه حالي مي شود.

اين غذاها كه رنگ و لعاب علم به آن داده اند ما را با علم حقيقي كه معارف قرآن است بيگانه كرده و دین ما روش زندگي ما با قرآن و روايات خيلي بيگانه شده ، به چيزهايي كه دین نگفته آن قدر مقيد هستيم كه حد و حساب ندارد مثلا همين خرافات و بدبختي هاي يك ماهه ي نوروزي كه لااقل از يك هفته قبل از نوروز تا بيست روز بعدش همه جا عقل از سرمان مي رود ، كار و كسب و ادارات و مدارس تعطيل مي شود و مردم آزاري ها شروع مي شود .

 آخر اين چه روشي است براي خودمان اختراع كرده ايم ، آ يا اين روش زندگي را اسلام به ما فرموده ، آيا قرآن و روايات فرموده اند  كه اين همه بدبختي براي خودتان درست كنيد.

 

 دوري ما از معارف اهل بيت عليهم السلام باعث رشد خرافات در جامعه شده است

 

 آن از مراسم چهارشنبه سوري كه چه مصيبت ها به بار مي آورد ، چه اذيت ها و آزارها توليد مي كند و آن هم از بي عقلي موقع تحويل سال كه آبروي ما را مي برد . من يك سال موقع تحويل سال در مسجدالحرام با عالم بزرگ مكه نشسته بودم و اصلا يادم نبود چه موقع تحويل سال است يكدفعه ديدم ايراني ها سوت مي كشند و دست مي زنند .

آن عالم گفت : چه شده ؟ چه خبر است ؟ من يكدفعه يادم آمد كه موقع تحويل سال است و اين ها دارند براي لحظه ي تحويل سال خوشحالي  مي كنند . خوب چه كار كنم بايد يك طوري آبروي ايراني ها را نگه دارم . لذا شروع به توجيه كردن و مقدمه چيني و به آن عالم گفتم ايران يك كشور سردسيري است و مردم در اثر طولاني بودن زمستان خسته مي شوند و منتظر بهار هستند لذا موقع شروع بهار خوشحالي مي كنند .

آن عالم گفت : خوب حالا كه اينجا هوا سرد نيست براي چه  خوشحالي مي كنند ؟ گفتم : خوب اينها عادت كرده اند اين موقع را خوشحال باشند.

حالا اگر آن عالم خبر داشت كه ما در چهارشنبه سوري چكار مي كنيم و در مثلا موقع تحويل سال چقدر در حرم امام رضا عليه السلام ازدحام مي كنيم كه گاهي عده اي زير دست و پا كشته مي شوند و در سيزده بدر چه خرافاتي داريم ، ديگر آبرويي براي ما باقي نمي ماند.

من اگر قدري مسئله را بازتر كنم و بگويم  كه اصل و ريشه ي اين كارها از بت پرستان قديم ايران و كساني كه در كنار رود ارس زندگي مي كردند بوده مسئله خيلي بغرنج مي شود زيرا در روايات دارد كه آنها دوازده بت به نامهاي  فروردين و اردي بهشت و خرداد و همين ماه ها كه داريم ، داشتند و دوازده روز اينها را مي پرستيدند و روز سيزدهم در صحرا پخش مي شدند و حتي وقتي پيغمبرشان آمد آنها را از اين كار نهي كرد گرفتند او را كشتند و در چاه انداختند

 

طبق تربيت قرآن و اهل بيت عليهم السلام بايد عيد غدير عيد ما باشد

 

 به خدا قسم اينها خلاف دین ما است خلاف آن روشي است كه خداي تعالي براي ما پسنديده چون خداي تبارك و تعالي براي عيد و شادي ما ايام عيد غدير را گذاشته كه صريحا فرموده « اليوم اكملت لكم دينكم ... » نه اين خرافات و بدبختي ها را كه اگر يكي دو تا روايت هم از ائمه عليهم السلام درباره ي عيد نوروز نقل شده اينها به خاطر تقيه است كه يك نمونه اش اين است كه وقتي هارون الرشيد آمد ايران و اين مراسم نوروز را ديد ، خوشش  آمد- و اينها معمولا از اينكه تعظيم شوند خوششان مي آمد – و دستور داد رسما اين مراسم برپا شود و بيايند تبريك بگويند و او حضرت موسي بن جعفر عليه السلام را مجبور كرد كه بنشيند و مردم نوروز را به ايشان تبريك بگويند.

 

 مانند حضرت ابراهيم خليل عليه السلام از اين امور بيهوده فاصله بگيريد

 

 حالا شماها كه دوستان امام زمان عليه السلام هستيد شماها كه متوجه آن حضرت هستيد چنين نباشيد و دین و روش زندگي تان اينها نباشد و از اين هواي نفس پرستي ها و متابعت شيطان دوري كنيد و مانند حضرت ابراهيم خليل عليه السلام باشيد كه در مراسمي مشابه سيزده بدر ، قومش را همرهي نكرد و گفت من مريض هستم و حال ندارم.

هيچ عيبي ندارد شما هم اگر اگر درگير مي شويد  و فتنه به پا مي شود تقيه كنيد و بگوييد من حال ندارم من در خانه مي مانم ، من كار را دارم و يك بهانه اي بياوريد و با اين انحرافات همراه نشويد و دينتان و روش زندگي خودتان را با هواهاي نفساني مخلوط نكنيد و اگر مشكلي پيش نمي آيد در برابر خرافات بايستيد و بگوييد اينها ، كارهاي بيهوده و بلكه آميخته به گناه و معصيت است و انسان عاقل نبايد هر راه و روشي را  كه نفس خوشش بيايد دنبال كند. كارهايي كه شيطان آنها را براي سرگرمي و بيهودگي ما اختراع كرده تا ما را از حركت در صراط مستقيم  و توجه به امام زمان عليه السلام باز دارد چون توجه به امام زمان عليه السلام هيچ جا به نفع شيطان نيست و هر قدر اين توجه بيشتر بشود زمان ظهور نزديكتر مي  شودا لذا شيطان با بازي ها و سرگرمي هاي مختلف مردم را از شناخت امام زمان عليه السلام و توجه به آن حضرت منحرف كرده است .

شما يك قدري در اعمال اين يك ماه قبل و بعد به اصطلاح عيد نوروز فكر كنيد  ببينيد اگر كسي در خارج به ما نگاه كند و بخواهد اسلام علي بن ابي طالب عليه السلام كه مركزش در ايران است – و الان دنيا متوجه وجود امام زمان عليه السلام شده و بالاخره اهل تحقيق از خارج به ما تمركز پيدا مي كنند ، - اگر بخواهند اين اسلام نابي كه در ايران تجلي پيدا كرده و برايش انقلاب كرده ايم و هشت سال جنگ كرده ايم و خون ها داده ايم ، بررسي و به حقانيت آن پي ببرند ، آيا اين اعمال زشت ما پرده ي سياهي روي چهره ي امام زمان عليه السلام و چهره ي علي بن ابي طالب عليه السلام نمي اندازد و آنها را از اين اسلام ناب فراري نمي دهد و در نتيجه زمينه هاي ظهور را ضعيف كرده يا از بين نمي برد ؟  كجا هستيم و چه مي كنيم و امام زمانمان چقدر از كارهاي ما اذيت و محزون مي شوند؟

 

 عيدي كه مصيبت است

 

 اين چه عيدي است كه به جاي خوشحالي همه را غم و مصيبت فرا مي گيرد ، آن از بازارهاي ما كه چه مصيبتي و چه قدر مفاسد در آن در اثر اختلاط زن و مرد و خريد عيد به وجود مي آيد يا از اين طرف در خانه زن به شوهرش فشار مي آورد كه بايد فلان چيزها را بخري و مرد مصيبت دارد كه چطور اينها را تهيه كند . از آن طرف ، شخصيتهاي اول فاميل بايد در اين ايام فرار كنند كه اين بچه ها هجوم مي آورند و عيدي مي خواهند يا آن مهماني هاي مخلوط زن و مرد و آن همه مفاسد و بي بند و باري و بعد هم جوان هايي كه اين پدر و مادرها آنها را تربيت كرده اند معلوم است چه مي كنند چون قرآن را كه از آنها گرفته ايم و تربييتهاي قرآن و اهل بيت عليهم السلام را به آنها نرسانده ايم معلوم است كه فكر مي كنند بي بند و باري و معصيت كردن از آسمان برايشان نازل شده كه بايد چنين باشند و آن وقت چنين نسلهايي چگونه پذيراي امام زمان عليه السلام هستند و براي ظهور امام زمان عليه السلام لحظه شماري خواهند كرد؟

نتيجه اين بيگانگي ها و حاصل همه ي اينها ، عقب افتادن ظهور حضرت بقية دالله ارواحنافداه است كه تا به حال قرن ها و قرن ها عقب افتاده و خود ما چوب اين عقب افتادگي ها را مي خوريم و اين همه مصيبت و بدبختي مي كشيم .

اميدوارم خداي تعالي ما را از خواب غفلت بيدار كند و افكارمان را در صراط مستقيم دین قرار دهد ، تا قلب امام عصر ارواحنافداه را خوشحال و زمينه ي ظهورش را كه بر افكار مردم استوار مي شود ، آماده كنيم.

 

مردم را به حقيقت راهنمايي كنيد و زمينه ساز ظهور باشيد

 

 لذا شما دوستان امام زمان عليه السلام بايد خودتان را بسازيد و در برابر انحرافات فكري كه در بين شيعيان وجود دارد بايستيد و كوشش كنيد اين اخلاق و افكار منحرف شده از صراط مستقيم به جاده اصلي برگردند و براي ظهور امام زمان عليه السلام مقاومت نكنند . چون وقتي انسان فكرش با فكر دین تطبیق نمي كند وقتي فكر مي كند آقا مي خواهند تشريف بياورند ، در داخل مغزش مقاومت مي كند و دلش نمي خواهد كه حالا ظهور انجام بشود ، اين روحيات و حالت ها ظهور را مرتب به عقب مي اندازد و اين افراد دائما با خودشان مي گويند اي كاش آقا كمي ديرتر تشريف بياورند تا ما خودمان را درست كرده باشيم . پس معلوم مي شود تو آماده نيستي و اگر آماده بودي ، اگر عاشق بودي يك لحظه هم حاضر نبودي امام زمانت خانه نشين باشد. آن وقت تو يك عمر اين طور فكر مي كني . اگر مردم اين طور نبودند و مشتاق آن حضرت بودند و افكارشان را عوض مي كردند و قدري از صفات رذيله فاصله مي گرفتند ديگر علاقه اي به زمان غيبت نداشتند و نمي توانستند اين زمان پربلا را تحمل كنند و يقينا فريادشان بلند مي شد و اولين تقاضاي زندگي روزمره آنها ظهور امام زمان عليه السلام و پايان زمان غيبت مي شد.

 

احسن الحدیث

 

   بخشی از سخنرانی استاد محترم سید حسن ابطحی مد ظله العالی در مورد عید بزرگ غدیر خم 

 

 

فکر کنید الان ، در غدیر خم ، پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله  امام زمان ، حجت بن الحسن ارواحنافداه را به عنوان مولی و رهبر و صاحب اختیار و سرپرست شما معرفی فرموده و شما هم همین الان باید با آن حضرت بیعت کنید ، این شوخی بردار نیست.

 روز« غدیر خم » بهترین روزهای امیرالمومنین ، علی علیه السلام بود ؛ این روز ، روز سرور خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام است .

روز غدیر خم ، روز پیوند ما با مقام ولایت و امامت و روز تولد ما و روح ما است . باید در این روز جشن ولادت زندگی را، زیر سایه ی امیرالمومنین علیه السلام  وائمه ی اطهار علیهم السلام برگزار کنیم و با امام زمانمان تجدید بیعت کنیم و فکر کنیم هم اکنون در غدیر خم نشسته ایم .

مسلما اگر درآن هر یک از امامان معصوم علیه السلام در آنجا حضور داشتند ، رسول اکرم صلی الله علیه و آله ایشان را روی دست بلند می کردند و می فرمودند :« من کنت مولاه فهذا حسن بن علی علیه السلام مولاه » یا « من کنت مولاه فهذا حسین بی علی علیه السلام مولاه »  یا « من کنت مولاه فهذا جعفر بن محمد الصادق علیه السلام مولاه » و یا « من کنت مولاه فهذا حجة بن الحسن مولاه » و این وظیفه هر مسلمان و هر انسان با ایمانی است که با امام زمانش بیعت کند .

 « بیعت » یعنی انسان ، وجود و جان و مال و همه چیزش را به امام زمانش بفروشد و در اختیار او بگذارد ؛ این رمز رستگاری و فلاح در دنیا و آخرت است  « اِنَّ اللهَ اشتَرَی مِن المُومِنِینَ أنفُسَهُم بِأنَّ لَهُم الجَنّةَ» ( آیه 11 سوره توبه ) « خداوند جان و مال مومنین را از آنان خریداری می کند و در مقابل ، به آنان بهشت می دهد ».

 فکر کنید الان ، در غدیر خم ، پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله ، امام زمان ، حجت بن الحسن ارواحنافداه را به عنوان مولی و رهبر و صاحب اختیار و سرپرست شما معرفی فرموده و شما هم همین الان باید با آن حضرت بیعت کنید ، این شوخی بردار نیست.  

 انسان باید در برابر امام زمانش ، خودش را نشان دهد و تکلیفش را معلوم کند که بالاخره بیعت می کند یا نه ! همان طور که علی بن ابیطالب علیه السلام در غدیر خم منتظر بود که مردم مسلمان بعد از دعوت پیامبر به ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام ، برای بیعت با او بیایند و از جان و دل بگویند یا علی ما تحت فرمان تو هستیم ، جان و مالمان در اختیار تو است ، امر ، امر تو است .

 « ولی »  یعنی کسی که اطاعتش از روی محبت است

   من تحقیقات زیادی در معنای کلمه ی « ولایت » کرده ام ، در کتاب « مفردات راغب » و بقیه لغت نامه ی های اصیل ، در خلاصه ی معنای ولایت است که انسان باید صد در صد مطیع ولی خدا باشد و اطاعتش از روی محبت باشد ، نه از روی ترس ! چون اگر اطاعت فقط از روی ترس یا طمع باشد آن شخص اسمش مطیع است و اگر محبت داشت و اطاعت نکرد ، او محب است ؛ اما وقتی از روی محبت اطاعت کرد « ولی » می شود ؛ البته « ولی » باید محبتش آن قدر شدید باشد ، که اطاعتش صد در صد باشد ؛ چون محب وقتی محبتش شدت پیدا کرد ، به نقطه ای از محبت می رسد که جز اطاعت و فرمانبرداری محض در برابر محبوب ، چیزی نمی خواهد .

 بنابر این ما با آن ارتباط قلبی عرض می کنیم : یا حجة بن الحسن ! یا صاحب الزمان ! ما الان دست ارادت و محبت دراز می کنیم و با تو بیعت می کنیم و از خدا می خواهیم که ما « ولی » تو ، فرمانبردار تو و مولای تو باشیم . در زیارت روز جمعه می گوییم « السلام علیک یا مولای ، انا مولاک » ؛ ای مولای من ، من مولای تو هستم و بنده ی تحت فرمان تو هستم ، غلام تو هستم و تو مولا و آقای من هستی ! اگر همین یک کار را امروز بکنیم ، کارمان تمام است و مثل درختی که پیوند می خورد ، باید منتظر رشد و شکوفایی این پیوند مبارک و بیعت با حجة بن الحسن ارواحنافداه باشیم .

 

در محضر استاد حضرت آيت الله سيد حسن ابطحي ( جلسه اول )

 

شما براي بقاء و ماندن خلق شديد  

از چيزهايی که ان شاء الله بايد در اين زمان در نظر داشته باشند اين است که خدای تعالی ما را تنها برای اين زندگی محدود خلق نفرموده است ...

ادامه نوشته

امتیازات خانم ها

 

 

فرمایشات استاد معظم حضرت آیت الله ابطحی در مورد امتیازات خانمها

خدای تعالی حدود 16 امتیاز برای خانمها قرار داده که اگر زن قدر خودش را بداند خدا اینها را برای مردها قرار نداده است...

ادامه نوشته

شب قدر

سخنرانی استاد محترم سید حسن ابطحی در شب 21 رمضان 1426

 در میان شاگردان و محبان امام عصر ارواحنا له الفداه

ادامه نوشته

شب نوزدهم ماه میهمانی خداوند

 

سخنرانی استاد محترم سید حسن ابطحی در  شب 19 رمضان 1426 در میان شاگردان و سالکین الی الله

ادامه نوشته

برای چه مصیبتی گریه میکنیم ؟

 قسمتی از فرمایشات استاد محترم

 

برای چه مصیبتی گریه می کنیم ؟

 من یک مدتی فکر می کردم، که در این مصیبت ها چرا ما گریه می کنیم ، یک شمشیر خوردن ، دو روز یا سه روز در بستر افتادن ، اینها  نباید خیلی مصیبت باشد ، مصیبت  هست  ولی خیلی برای آن شخصی که ضربت خورده مخصوصا  علی بن ابیطالب که می گوید : « فُزتُ وَ رَبِّ الکَعبَةِ » ، اظهار خوشحالی می کند اینها نباید مصیبت باشد ، مصیبت چی هست ؟ چرا به ما گفته اند بر حسین علیه السلام گریه کنید ، چرا به ما گفته اند بر امام حسن علیه السلام گریه کنید ، چرا مجالس عزا برپا شده ، که بر نامه ی شیعه بوده تا زمان ائمه علیهم السلام و حضرت رضا علیه السلام  دعبل را دعوت می کرد و پرده ای کشیدند بین زنها و مردها و زنها می نشستند  پشت پرده و دعبل برایشان روضه می خواند ، چرا و چه معنایی دارد ؟ این است که چرا بشر این قدر پست باشد که خدا مظهر خودش را فرستاده  در میان آنها  و آنها علاوه بر اینکه تحویلش نگرفتند ، اعتنایش نکردند ، اذیتش هم کردند ، زخم زبان به او زدند ، آخر هم با آن وضع او را کشتند ، این گریه دارد . الان برای امام زمانمان که هنوز شهید نشده باید بیشتر از همه گریه کنیم ، این گریه دارد ، که چرا ، باید ما اینقدر پست باشیم ، روح امام زمان ، توجهات امام زمان که برای سلامتی ما آمده ما از آن بهره نبریم . مثلا یک مریضی در بیمارستان دارد می میرد که ما اکثرا همین طوریم ، یک طبیبی آمده می خواهد با یک آمپول ، و در یک لحضه ، تمام سلامتی اش را به این بدهد  ، این شخص بلند بشود ، با همان رمق آخر بدنش چند تا سیلی به صورت این طبیب بزند ، آن سیلی ها  برای طبیب زیاد درد نمی آید ، مهم نیست ، این نفهمی مریض گریه دارد ، این ناشکری گریه دارد ، لذا امیرالمومنین علیه السلام به ابن ملجم می فرمایند من مگر بد امامی برای تو بودم ؟ امامی بهتر از من می توانستی پیدا کنی که مرا کشتی این مهم است ، که چرا باید یک چنین امامی را از دست بدهند ، چرا باید امامی که می تواند در عرض چند سال کره زمین را پر از عدل و داد کند و همه سعادتمند بشوند و در رفاه قرار  بگیرند هزار و صد و هفتاد سال غایب باشد که البته ما غایب از او هستیم اینها گریه دارد ، اولیاء خدا هم برای همین چیزها گریه می کردند ، خدایا ، امشب برای همه ی ما سلامتی مقرر بفرما و چیزی که اهمیت دارد سلامتی روح انسان است .

اهمیت تفکر در آیات الهی

حضرت آیت الله سید حسن ابطحی ( مدظله العالی)

 

فرازی از سخنرانی استاد محترم در مورد اهمیت تفکر در آیات الهی مانند روزی خوردن مخلوقات که در جلسات اعتقادات در بین سالکین الی الله مطرح نموده اند :

به خدا قسم روزي نیم ساعت بر هر مسلماني به نظر من واجب است كه بنشيند درباره‌ي اين موضوعات فكر كند. آخر كي به اينها روزي مي‌‌دهي؟ چطور مي‌‌شود اينها روزي مي‌‌خورند؟ به خود حضرت موسي قسم اگر ما عقل داشته باشيم، فكر داشته باشيم، روزي خوردن يك مورچه از عصاي حضرت موسي اژدها شدنش مهم‌تر است. من يك وقتي اردبيل بودم. ديدم چون مورچه‌هايش آنجا خيلي ريزند. به دوست مان، آن كسي كه ميزبان‌مان بود. گفتم مي‌‌دانيد اينجا چرا مورچه‌هايش ريزند ولي در آفريقا مورچه‌ها آن قدر بزرگند؟ گفت: نه! گفتم چون اينجا حيوانات در ماه، در سال شايد يكي دو مرتبه بيشتر از زيرزمين بيرون نمي‌آيند، رشد نمي‌كنند، ولي زنده‌اند، ولي هستند. فكر كنيد. يكي از دستورات نمي‌خواهم من، عرض كردم من نمي‌خواهم دستور به شما بدهم. ولي دستور الهي است عرض مي‌‌كنم، يكي از دستورات اين است روزي چند دقيقه‌اي، چند ساعتي، كم‌كم طوري مي‌‌شود كه دائماً شما در فكر همين مسائليد. و به جايي مي‌‌رسيد از همين راه، كه خدا را در همه جا مي‌‌بينيد. لو كُشِفَ الغطا‌ء ما ازدت يقينا، حضرت نمي‌خواهد خودنمايي بكند، و ما به آن مرحله نمي‌رسيم، و ما را به اصطلاح مردم جيزّك بدهد، اين كار را نمي‌خواهد بكند. مي‌‌خواهد به ما بگويد اگر شما هم اگر قدم‌تان را جاي قدم من بگذاريد، افكارتان مثل افكار من باشد، با افكار من حركت كنيد به جايي مي‌‌رسيد كه اگر تمام پرده‌ها، اصلاً پرده‌اي باقي نمي‌ماند، حجابها همه رفع مي‌‌شود، ما ازدت يقينا، فرقي در يقينم پيدا نمي‌شود. ما رأيت شيئاً الا و رأيت الله قبله و بعده و معه، شما نشود. قدرت پروردگار، علم پروردگار، خدا همه را مي‌‌داند كجا هستند؟ چه مي‌‌كنند؟ اينها خيلي مهم است. و به نظر من بر هر مسلماني، مخصوصاً شما كه اهل تزكيه‌ي نفس و كمالات مي‌‌خواهيد باشيد يا هستيد واجب است، چون لقاء پروردگار از همين طريق به دست مي‌‌آيد، واجب است كه در شبانه روز مثل نمازتان، مثل روزه‌تان، مثل ساير واجباتتان، بنشينيد روي همين مسائل فكر كنيد به كجا مي‌‌توانيد فكر كنيد كه فكرتان، عقلتان، توجهتان به خدا و قدرت پروردگار زياد نشود .......

 

 

 

حقيقت علم

«حضرت آيت الله ابطحي مدظله العالي »

حقيقت علم- فراز ی از بیانات حضرت آیت الله ابطحی مدظله العالی در جمع سالکین الی الله

در تاریخ22/3/1427

1/2/1385

21/4/2006

معظم له در بخشی از فرمايشاتشان فرموده اند: متاسفانه ما معناي علم را هم عوض كرده ايم. علم آن چيزي است كه صددرصد درست است. مثلا شما علم داريد كه الان روز است. اما اگر شك داشتيد، اين ديگر اسمش علم نيست. آن چيزي كه امروز بعنوان علم در بين مردم شناخته مي شود، اعم از فلسفه و علوم مادي، فرضياتي بيش نيستند. همه ظن و گماني هستند كه روزبروز عوض مي شوند. مثلا فلاسفه قديم مي گفتند: زمين يك جا ايستاده و همه كرات دورش مي چرخند، اما امروز مي گويند: كره زمين دور همه مي چرخد. داروين فرضيه اي را مطرح كرد و خودش معتقد بود فرضيه است، ولي ما آن را بعنوان علم پذيرفته ايم. اگر كسي از قول خدا و پيغمبر حرفي را بگويد، اسمش را علم نمي گذارند، مي گويند اينها مسائل ديني است و با بي اعتنايي با آن برخورد مي كنند. اما اگر گفتند: علم اينطور مي گويد، منظورشان دانشمنداني هستند كه از ظن و گمان خود پيروي كرده اند. « وَ إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً » نجم/28 ظن و گمان، انسان را از چيزي بي نياز نمي كند. آنچه كه خداي تعالي فرموده و هيچ اشتباهي ندارد، علم است. كلمات پيغمبر اكرم صلي الله عليه و اله و ائمه معصوم از جهل، علم است. بنابراين هرچه در ذهنتان هست كه سرچشمه اش گفتار خدا و پيغمبر و ائمه اطهار عليهم السلام نيست، بيرون كنيد. چه به آن يقين كرده باشيد و چه يقين نكرده باشيد. حضرت رضا عليه السلام در جرياني به حاجي اشرفي كه از علماي بزرگ بابل بوده است، فرمودند: « آيينه شو جمال پري طلعتان طلب.......جاروب زن به خانه و پس ميهمان طلب » يعني اول قلبت را پاك كن، تزكيه نفس كن، از ظنون و گمانها خودت را جدا كن و آينه شو. آن وقت آيينه را در مقابل هر چيز كه نگه داري، عكس همان چيز در آينه مي افتد. ما هم كه جز خدا و پيغمبر و ائمه اطهار عليهم السلام كسي را نمي شناسيم. آيينه قلبمان در مقابل صورت و سيرت اين خاندان قرار مي گيرد. جمال پري طلعتان در قلبمان منعكس مي شود. سعي كنيد درباره آنچه قرآن و خاندان عصمت عليهم السلام فرموده اند فكر كنيد. امام عليه السلام مي فرمايد: « التفكر دليل العقل » انسان، با فكر بسوي عقل راهنمايي مي شود. عقل، همان فطرتي است كه در وجود شما هست و با خلقت شما خلق شده، عقل جز گفتار خاندان عصمت عليهم السلام چيز ديگري نمي گويد. كوشش كنيد مردم را به عقل و قرآن و روايات دعوت نماييد كه همه اينها منتهي مي شود به ذات مقدس پروردگار و خداي تعالي فرموده است: « وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعَا إِلَي اللَّهِ » فصلت/33 سخن چه كسي بهتر است از كسي كه مردم را بسوي خدا دعوت كند. اگر اين برنامه را عمل كنيد ان شاءالله از ياران امام عصر ارواحنا فداه خواهيد شد و موفق خواهيد بود.

 

احسن الحدیث

      احسن الحدیث                                                                                                                                            

سخنرانی استاد محترم سید حسن ابطحی در روز  نیمه شعبان سال 1426 در میان شاگردان و محبان امام عصر ارواحنا له الفداه

  

ادامه نوشته