باید روز ظهور را نزدیک بدانیم

 

الآن این فکر شیطانی بر ما – بر عموم  فضای جامعه ، نه افراد خاصی که بیدار هستند – حکومت می کند و کار خود را هم پیش برده ، و مردم به همه چیز توجه دارند ، الا به این مسئله ، زیرا تصور نمی کنند روزظهور را ببینند و من مکرر این نکته را در سخنانم تذکر داده ام که ما دو چیز داریم یکی یقینی و یکی احتمالی. آن مطلب یقینی اینکه امام زمان علیه السلام وجود دارد و امام زمان ما است اما ناشناس – و به اصطلاح غایب – زندگی می کنند و دوم اینکه احتمال دارد در زمان ظهور بفرمایند و به خاطر همین احتمال که احتمال آن بسیار قوی هم است باید آماده ظهور باشیم و آن فکر شیطانی را از خود دور کنیم ظهور را دورنبینیم ؛ زیرا خاندان رسالت علیهم السلام روز ظهور را طبق این آیه شریفه : « إنّهُم یَرَونَهُ بَعیداًَوَنَراهُ قَریباًِ» نزدیک می بینید.

 این ها از همان موقع که رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم مبعوث شدند و شیاطین از آسمان و استراق سمع ممنوع شدند ، در کنار پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم بودند ، که اولین آن ها علی ابن ابی طالب علیه السلام و سپس فرزندان آن حضرت و حضرت فاطمه زهرا علیها السلام هستند که همگی تلاش می کردند زمینه تشکیل حکومت اهل بیت علیهم السلام را فراهم کنند ، ورهبری مبارزات آن در دست ائمه اطهار علیهم السلام بود مانند قیام حضرت زید بن علی بن الحسین علیه السلام و امثال آن بزرگوار که امام هشتم علیه السلام فرمود اگر زید بن علی بن الحسین علیه السلام موفق می شد و بر بنی امیه غلبه می کرد ، حکومت را به ما معصومین علیهم السلام تحویل می داد ، حتی بعضی از فرزندان فاطمه زهرا علیها السلام بدون اینکه متوجه این هدف باشند ، فقط به خاطر مبارزه با ظلم ، حرکتی می کردند ؛ مثل زیدالنار که با بنی العباس وآله مبارزه می کرد و خانه های آن ها را به آتش می کشید و همه ی این ها در جهت برانداختن ظلم و زمینه سازی برای ظهور امام عصر ارواحنا فداه انجام می شد. به هر حال آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم از همان اول تلاش می کردند حکومت به دست معصومین بیفتد و سپس آخرین معصوم ، این حکومت را جهانی کند و وعده مسلم خدا را تحقق ببخشد و این به خاطر آن بود که آنان ظهور را دور نمی دیدند ، بلکه تلاش می کردند تا ظلم ریشه کن شود و حق حاکم شود اما چون مردم آن زمان قدرت فهم این مسایل را نداشتند و دوست را از دشمن جدا نمی کردند ، برایشان این مسئله مهم نبود و لذا آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم  از طرف طاغوت ها ضعیف شمرده شدند و بی یار یاور شدند و تا امروز هم چنین بوده ؛ اما پس از این چه خواهد شد ؟ آیا زمان ما با آن زمان تفاوتی کرده است؟